دویدن طاقت فرساست:

خطر ممکن است در همه رشته ها وجود داشته باشد اما در قیاس با سایر ورزشها درجه اطمینان دویدن بیشتر است .چون از خطراتی که در ورزشهایی مثل پرواز با کایت٬بوکس٬اسکی و کوهنوردی ممکن است انسان را تهدید کند در دویدن خبری نیست٬مگر اینکه با یک راننده بی احتیاط برخورد کنید.

نکته دیگر اینکه مسلما دویدن خستگی دارد.ولی هرگز بدون تلاش وعرق ریختن نمی توان به آمادگی جسمانی دست یافت.البته دلیلی وجود ندارد که تا سرحد واماندگی تلاش کنید وخودتان را از پا بیاندازید.تلاشهای بیش از حد توان احتمال بروز آسیبهای جسمانی وروحی را در پی خواهد داشت.

توضیح:

این مطالب برداشتی آزاد از کتاب دویدن برای همه-نوشته جوسی پارت وترجمه سید عبدالامیر موسویان بود.

هوا همیشه نامساعد است:

بابا اگه نمی خواین بدوین وورزش کنین چرا اینقد بهونه می آرین؟

اینو که میخواستم بنویسم یاد بهونه های بنی اسرائیلی افتادم.

البته یه جورایی بهتون حق می دم.آدم تو روز مع مو لی نمیتونه تو این پیاده رو ها ی ایران راه بره وای به روزی که بخواد بره تو پیاده رو ویاخیابون بدوه یا راه بره.

واقعیت رو باید بپذیریم در هر هوایی حتی بارونی می تونید از دویدن لذت ببرید .

ممکن است دیوار به دیوار منزلتون پارکی نباشه اما اینکه بگیم مکانی برای دویدن نیست یه خودفریبی بیش نیست.

طبیعی است که عالیترین نوع دویدن ٬دویدن روی چمن ویا در جنگل است٬ ولی وقتی اراده برای دویدن باشد حتی در کنار خیابان نیز جایی برای دویدن پیدا میکنید .این در حالیست که امروزه در اکثر محلات پارکی وجود دارد که می توانید در آنجا دویدن را شروع کنید.حتی در اتاقتان هم در یک فضای کوچک میتوانید به صورت هشت لاتین بدوید واز آن لذت ببرید.

کسی نیست که با من بدود

فکر می کنید واقعا الزامی برای داشتن یک همراه برای دویدن وجود داشته باشد؟

شما بهترین همراه را دارید وآن خودتان هستید.

شما در دویدن برای سلامت با خودتان رقابت می کنید ٬قوانین ومقررات قراردادی را نیز خودتان تعیین می کنید٬زمان را نیز خودتان مشخص می کنید.

مسافت دویدن نیز دیکته شده نمی باشد.

گاهی وقتا نیاز هست که شما با دیگران همراه شوید. می توانید آزمایش کنید.

 برداشتن گام اول  گاهی منجر به فتح قلل مرتفع نیز خواهد شد.

خجالت می کشم

کسی که برای اولین بار در چهار دیواری اتاق خود می دود٬احساس میکند که تمامی مردم دنیا به او خیره شده اند و او را مسخره میکنند.مطمئن باشید این تصوری اشتباه است.

شاید در گذشته چنین ذهنیت هایی وجود داشت اما امروز کمتر کسی را میتوان یافت که با ورزش آشنایی نداشته باشد.

امروز در اکثر استانها وشهرستانهای کشور با همت فدراسیون ورزشهای همگانی هرهفته در پارکها مردم صبحها دور هم جمع می شوند وورزش میکنند میدوند وشادند.

شما هم میتوانید امتحان کنید.

فقط باید خجالت را کنار بگذارید ویه سر به منیریه (در تهران) ودر جاهای دیگر٬فروشگاههای لوازم ورزشی بزنید وبرای خودتون یه کفشو یه تیشرت ویه لباس گرم بخرید وشروع کنید.یادتون باشه اگه بالای چهل سال دارین مشورت با پزشک یادتون نره.

واقعا دیدم کسایی رو که بالاترین مدل ماشین زیر پاشون میذارن اما از خریدن یه کفش مرغوب واستاندارد طفره میرن.

امیدوارم شما از اوناش نباشین.

پس خجالت هم دیگه معنا نداره٬ یاد اثبات قضیه فیثاغورث افتادم.

شاد باشید.

یه پیشنهادی انار خانم داده بود که حرکات ورزشی رو معرفی کنیم بد ندیدم در مورد تجویز حرکات ورزشی یه مطلب بنویسم.

ببینید دوستان اینکه ما بیایم یه سری حرکات رو که به نظر خودمون درسته به دیگر دوستامون که به ما اعتماد دارن وشاید دلیلی از ما نخوا ن٬ پیشنهاد کنیم که انجام بدن بنا به عللی میتونه خطرناک باشه.

برای تجویز حرکات ورزشی باید علمشو داشته باشین.یعنی دوره های مربیگری رو گذرونده باشین.

چرا که اجرای بی موقع یک حرکت ورزشی احتمال بروز آسیبهای ورزش رو در پی خواهد داشت.

چرا که یک مربی برای کارش برنامه داره و به تدریج برنامه هاشو اجرا میکنه همچنین عوامل مختلفی از قبیل سن ٬جنس٬قد٬وزن٬ویژگیهای فردی وخیلی چیزهای دیگه رو مد نظر قرار میده که شاید شما از اون غافل باشین.

به این صورت که برای افراد تمرین نکرده ابتدا بر روی استقامت قلبی عروقی کار میشه وبه تدریج به استقامت عضلانی وحرکات قدرتی٬انعطاف پذیری و...پرداخته میشه یا به عبارتی دیگر ابتدا بر روی سیستم هوازی بعد فسفاژن وبعد کلیکولیز بی هوازی کار میشه.

یا بعضی از حرکات امکان داره برای یک نفر بسیار مفید باشه ولی برای دیگری حکم سم رو داشته باشه.

فرض کنید می خواین یه کامیون خاموش رو هل بدین این یه حرکت ایزومتریک هستش ولی برای کسی که حتی مبتلا به نارسایی خفیف قلبی هم باشه ٬خطرناکه .

پس در صورتی که حرکتی رو دوست داریم به نمایش عمومی بذاریم حتما در موردش نکاتی رو گوشزد کنیم.

مثلا بعضی از حرکات ورزشی بعد از انجام تحقیقات توسط دانشمندان ورزشی رد میشن وجایگزین براشون اعلام میشه که احتما ل داره حتی مربیانی که دوره باز آموزی رو ندیده باشن هم از اون بی اطلاع باشن .پس حتما به این موضوع مهم توجه کنیم.

مثلا برای خانمها این نوع شنا پیشنهاد میشه که به شنای اصلاح شده معروفه:

این کتابی که من باهاش دویدن رو شروع کردم توش نوشته بود کلینتون صبحها میدوه, جورج بوش هر روز میدوه, کاندولیزا رایس هر روز میدوه, شما هرچقدر هم سرتون شلوغ باشه از رئیس جمهور آمریکا که بیشتر شلوغ نیست...آویزه گوش من شده این حرف. دیگه حداقل این یه بهانه رو روم نمیشه بیارم.

پی نوشت:

۱-معذرت بابت غیبت دو سه روزه.نبودم.

۲-توضیح پست قبلی آمادس بزودی براتون میذارم.

۳-شادی شما مستدام باد.

جدا" وقت ندارین؟

من که باور نمیکنم.

پر مشغله ترین افراد هم وقت آزاد دارن یا برای خودشون ایجاد میکنند.

برای شروع دویدن شما تنها به ۲۰ دقیقه زمان نیاز دارین.

کافیه در جدول برنامه های روزمره تون وقتی رو برای ورزش بذارین.

ابتدا سه روز در هفته وبه مرور میتونین تعداد روزها رو زیاد کنید.

پس به امتحانش می ارزه؟

منتظرم ببینم چی کار میکنین؟

شما که برای تندرستی می خواهید شروع به دویدن کنین نیاز چندانی به آمادگی قبلی ندارین بلکه باید با قرار گرفتن در محیط ورزشی اعم از پارک یا باشگاه ورزشی به آرامی خود را برای دویدن آماده کنید. برای اینکار کافیه یه کفش خوب ویه دست لباس گرمکن با یه تی شرت نخی خوب تهیه کنید و استارت بزنید.

اگر هم با تریدمیل می خواین شروع کنید با سرعت ۵/۴ یا۵ کیلومتر در ساعت شروع کنین.

حتی برای اینکه از نظر روانی خودتونو آماده کنین میتونین یه چند جلسه به باشگاه  یا پارک دم محله تون برین واز نزدیک با ورزشکارا اشنا بشین.حتی میتونید از چند نفرشون بپرسین احساسشونو از دویدن براتون بگین.

شاید با یکی از اون دونده ها دوست شدین و در جلسات بعدی بتونین با اون همراه بشین.

مسن هستم:

ای بابا دیگه از ما گذشته.

ما دیگه پیر شدیم.

شاید به کرات با این جملات برخورد کرده باشین٬

ولی باید بدونید اصولا در دویدن محدودیت سنی وجود ندارد.شما اگه یه نگاهی به اماکن ورزشی وپارکها بندازین گواه این مدعا رو به وضوح میبینید.

البته این میتونه ناشی از عدم امید به زندگی باشه.

باید شرایطی فراهم بشه که مردم به ۱۰۰ سالگی فکر کنن نه اینکه تو سن ۴۰ سالگی بگن ما دیگه پیر شدیم.

فقط باید کمی همت به خرج بدین وبا سرعت واهنگ متناسب با سن خودتون شروع کنین.

شاید هم شمایی که دارین میخونین مسن نباشین ولی افرادی از این دست دوروبرتون باشن .پس به اونها کمک کنین تا در ورزش با شما همراه شن.

شاد باشین وورزشکار

۱-مسن هستم

۲-برای دویدن آمادگی ندارم

۳-وقت ندارم

۴-خجالت میکشم

۵-کسی نیست که با من بدود

۶-مکانی برای دویدن نیست

۷-هوا همیشه نامساعد است

۸-دویدن خطر آفرین است

۹-دویدن طاقت فرساست

تمرین شدید و مداوم که زمان کافی برای ریکاوری(بازیافت) را فراهم نمی کند.

علائم آن شامل،افزایش صدمات،تحریک پذیری،افزایش ضربان قلب در زمان استراحت،تغییر اشتها،

بی علاقگی وضعف در اجراست.

هرچه می خواهد دل تنگت بگو(البته در مورد عکس)

سلام به همه شما دوستان
اولین نظر رو خودم میذارم.
میشه چاق بود میشه لاغر بود میشه شاد زندگی کرد.تازه دیگرون رو هم شاد کرد.
پس چاقی براتون یه کابوس نشه.
میتونین حلش کنین.

توجه:دستها رو در کنار گوش قرار بدین وپشت سر قلاب نکنین چون ممکنه به مهره های گردنتون فشار بیاد.

اضافه وزن:

وزنی که ده درصد بیشتر از وزن مورد قبول گنجایش ساختاری فرد است.

-انقباض شدید ناشی از گرما:

آسیب دردناک اما بی خطر ناشی از گرما که با انقباضات یا اسپاسم غیر ارادی مشخص می شود.

معمولا در ساق پا ،بازوها یا شکم ودر اثر تخلیه الکترولیتها (مخصوصا نمک)رخ می دهد.

۱-شدت تمرین

۲-سطح آمادگی اولیه

۳-مدت تمرین هر جلسه و دوره تمرین

۴-تکرار تمرین

۵-نوع وشیوه تمرین

۶- وراثت

در وضعیت نرمال شانه ها کاملا در یک راستا قرار دارند اما به علت نشستن غلط ویا کار بیشتر با یک طرف بدن ٬مخصوصا در دانش آموزان به علت حمل کیف یا کوله با  یک دست ومواردی از این دست ٬عارضه افتادگی شانه در فرد بروز خواهد کرد.

پس از ۲ تا ۴ ماه از تمرین منظم تاثیرات مفید آن آشکار میشود؟

یک برنامه تمرینی مشخص٬ممکن است برای پیشرفت ورزشکار خاصی مفید ومطلوب باشد ولی برای ورزشکار دیگری کاملا موثر نباشد.

با همه ورزشکاران یک تیم یا یک رشته نمی توان یکسان رفتار کرد وبرنامه یکسان ومشابهی را اجرا نمود.

بررسی تصویر مختصر یک روزه در جهان نشان می دهد که مردم در همه بخش های کره به استثنای جنوب و شرق آسیا درحال چاق تر شدن هستند.

چیزی میان نیم تا دو سوم مردان و زنان در 63 کشور در پنج قاره جهان - به غیر از آمریکا - در سال 2006 اضافه وزن داشتند یا مبتلا به چاقی مفرط بودند.

مطالعه نشریه "سیرکیولیشن" با ارزیابی بیش از 168 هزار نفر توسط پزشکان عمومی انجام شد.

کارشناسان می گویند این یافته عمیقا نگران کننده است.

کسانی که اضافه وزن دارند بیشتر با خطر بیماری قلبی، دیابت نوع 2 و سایر بیماری ها از جمله سرطان روبرو هستند.

مطالعه "روز بین المللی ارزیابی چاقی مفرط" (IDEA) دو معیار چاقی را بررسی کرد: اندازه دور کمر و شاخص وزن بدن (BMI).

شاخص وزن بدن (وزن به کیلوگرم تقسیم بر قد به توان 2 - واحد قد متر باشد) اگر بین 18 و نیم تا 25 باشد مناسبت محسوب می شود.

شاخص وزن بالای 25 به معنی داشتن اضافه وزن است و اگر بیش از 30 باشد چاقی مفرط به حساب می آید.

تنها 7 درصد مردم در شرق آسیا دچار چاقی مفرط بودند درحالی که این رقم برای کسانی که در کانادا به پزشک مراجعه کرده بودند 36 درصد، برای زنان کشورهای خاورمیانه 38 درصد و در آفریقای جنوبی 40 درصد بود.

کانادا و آفریقای جنوبی از نظر درصد افراد دارای اضافه وزن پیشتاز بودند به طوری که میانگین شاخص وزن بدن مردان و زنان کانادایی 29 و زنان آفریقای جنوبی 29 بود.

در شمال اروپا میانگین شاخص وزن بدن مردان 27 و زنان 26 بود که از مرز وزن سالم بیشتر است. در جنوب اروپا این رقم 28 بود. این رقم در استرالیا برای مردان 28 و برای زنان 5/27 بود و در آمریکای لاتین متوسط شاخص وزن بدن درست زیر 28 بود.

بورلی بالکائو، مدیر تحقیقات در موسسه پژوهش های بهداشتی ملی فرانسه "INSERM" که این مطالعه را هدایت کرد گفت: "نتایج مطالعه نشان می دهد که اضافه وزن یک اپیدمی گسترده است، به طوری که از نیم تا دو سوم جمعیت مورد مطالعه دارای اضافه وزن یا چاقی جدی بودند."

آمریکا از مدت ها قبل بیش از هر کشور دیگری با مشکل چاقی روبرو بود اما مطالعه تازه باقی جهان را تقریبا با آمریکا برابر می کند.

منبع:bbc

پی نوشت:

اما این دلیلی نمیشه که برای شما هم تبدیل به یه پدیده بشه.

 شما کماکان به تغییر شیوه زندگیتون بپردازین وبا اون مبارزه کنین.البته جوانمردانه.

-و

-ر

-ز

-ش

-و

-ر

-ز

-ش

؟

؟

؟

؟

؟

؟

؟